Kendini bilen Rabbini bilir.
Celâleddin es-Suyûtî, el-Kavlü'l-eşbeh fî hadîsi men arefe nefseh fekad arefe rabbeh (konuyu inceleyen risale).
Tasavvuf geleneğinde aktarılır; kütüb-i sittede geçmez, hadis olarak sunulmamalıdır. Makâlât'taki yeri görülmedi.
Kendini tanımak ile Rabbi tanımak
burada iki ayrı iş gibi durmaz.
İnsan kendine bakmadan
başka neye baktığını da bilemez.
Ne kadar yüzeyde yaşarsa
kendinden o kadar uzaklaşır.
Kendinden uzaklaşan
her şeyden uzaklaşır.
Bu söz ödev vermez.
Yalnızca yönü gösterir:
İlk durak sensin.