Kendi güneşini perdeleyen bulut
Kendi suyunu bulandıran dere
N'oldu bu gönlüm?
İnsan bir mekân,
aslı lâ-mekân
Ayna sureti gösterir,
sırrı göstermez
Beni olduğum gibi
kim görebilir?
Allah sizin suretlerinize ve mallarınıza bakmaz;
kalplerinize ve amellerinize bakar.
Müslim, Birr 34
Tarife gelsin diye uzak denir;
oysa gönül, nazarın düştüğü yer
Nazarın düştüğü yere
edeple girilir
Benlikle tılsımlanan,
varlık deryasında boğulur
Doğrusu O, kalplerde olanı bilendir.
Fâtır 35:38
Görünürde masum yüz,
görünmezde başka iş
Gizliyi Bilen'den
gizlenen ne kaldı?
Kalp: nefsin, vesvesenin, aklın
çarpıştığı meydan
Bedende bir et parçası vardır;
o düzelirse bütün beden düzelir,
o bozulursa bütün beden bozulur.
Dikkat edin, o kalptir.
Buhârî, Îmân 39; Müslim, Müsâkât 107
Bedeni korumadan önce
kalbi korumak
Kedere sokan hâli bırakmak,
kalbi temiz tutmak
Gönül,
insanın cevherinin mahzeni
Kâinat bir sır
açılsın diye kuruldu
Sır, insanın gönlünde
insan sesiyle söz oldu
N'oldu bu gönlüm?
Perde kalktı;
güneş hep yerindeydi