Kendimi tenzih ederim; şanım ne yücedir.
سبحاني ما أعظم شأني
Sübhânî mâ a'zame şe'nî.
Attâr, Tezkiretü'l-evliyâ, “Bâyezîd-i Bistâmî” bölümü; Gazzâlî, Mişkâtü'l-envâr.
Bâyezîd halvettedir.
Bu söz ağzından çıkar.
Attâr anlatır:
Kendine gelince müridleri söyler.
“Bir daha dersem beni parçalayın” der,
her birine bir bıçak verir.
Söz yine gelir.
Bıçaklar suya vurulmuş gibi boşa iner.
Menkıbedir.
Ama bir soru bırakır:
Benlik sustuğunda
dil kimin olur?