Öldürün beni, öldürün, ey güvendiklerim; öldürülmemde hayat içinde hayat vardır.
اقتلوني اقتلوني يا ثقات / إن في قتلي حياة في حياة
Uktulûnî uktulûnî yâ sikât / inne fî katlî hayâten fî hayât.
Hallâc-ı Mansûr, Dîvân (ed. Louis Massignon, Journal Asiatique, 1931); Mevlânâ, Mesnevî III/3839 aktarımıyla.
Bir adam güvendiklerine sesleniyor:
Öldürün beni.
Bu sözde öfke yok, kaçış da yok.
Hesap başka yerde tutuluyor.
Korkulan şey,
onun için hayatın içindeki hayat.
Hallâc 922'de Bağdat'ta idam edildi.
Mevlânâ üç yüzyıl sonra
bu beyti Mesnevî'sine aldı.
Söz, sahibinden uzun yaşadı.