Dün gitti, dünün sözü de dün gibi geçti.
Bugün taze söz söylemek gerek.
دی رفت و حدیث دی چو دی هم بگذشت
امروز حدیث تازه باید کردنDî reft u hadîs-i dî çü dî hem begzeşt
Emrûz hadîs-i tâze bâyed kerden
Mevlânâ, Dîvân-ı Kebîr, Rubâîler, no. 1519 (13. yy).
Dün gitti.
Dünün sözü de onunla gitti.
İnsan yine de eski cümleleri taşır.
Eski kırgınlıkları,
artık kimsenin sormadığı cevapları.
Aynı rubai suyu örnek gösterir:
akan su donmaz.
Her sabah aynı sözle uyanan
bir yerde donmuştur.
Bugünün sözü henüz söylenmedi.
Onu dünkü sözü bırakabilen söyler.