Davud zırh örüyordu.
Lokmân halkaları gördü,
merak etti.
Sormadı.

Biraz sonra zırh bitti.
Davud giydi.
Soru kendiliğinden çözüldü.

Mevlânâ sabrı
burada kimyaya benzetir.
Yüz binlerce kimya var,
hiçbiri onun gibi değil.

Sabır eline geçeni değiştirmez.
Tutanı değiştirir.

Bir ömür sürer.
Sonunda sorulacak
çok az şey kalır.