Bu dünyeye gelen kişi âhir yine gitse gerek
Müsâfirdür vatanına bir gün sefer itse gerek
Yûnus Emre, Dîvân, şiir 139, beyit 1 (Mustafa Tatçı, Yunus Emre Dîvanı: Tenkitli Metin, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 1990, s. 149).
Gelen gider.
Yûnus bunu korkutmak için söylemiyor,
yol hesabı yapar gibi söylüyor.
Misafir olduğunu bilen
eşyayı başka tutar.
Odaya yerleşir,
duvarı kendi sanmaz.
Zengin de bu kapıdan çıkar, fakir de.
Bilge de, sade olan da.
En ağır gerçekler
bazen en sade sözlerle taşınır.