Dervişliğin görünüşü yırtık giysi ve tıraşlı saçtır; hakikati ise diri gönül ve ölü nefistir.
ظاهر درویشی جامه ژنده است و موی سترده و حقیقت آن دل زنده و نفس مرده
Zâhir-i dervîşî câme-i jende est ü mûy-i sütürde ve hakîkat-i ân dil-i zinde vü nefs-i mürde
Sa'dî, Gülistân, II. bâb, hikâye 46 (1258).
Sa'dî önce dışı sayıyor.
Yırtık giysi, tıraşlı baş.
Sonra içi.
Diri gönül, ölü nefis.
Kıyafet bir günde giyilir.
Öteki bir ömür ister.
Elbise insanı ele vermez.
Kimse çarşıda
gönlünü sergilemez.
Bak sana ne görünüyor.
Sonra kendine sor,
görünmeyen yerde ne var.