Ey dil ey dil neye bu rütbede pür-gamsın sen
Gerçi vîrâne iseñ genc-i mutalsamsın sen
Şeyh Gâlib, Dîvân, "Ey dil ey dil" mütekerrir müsemmeni, 1. bent (Muhsin Kalkışım neşri, 1994, s. 179-181), 18. yüzyıl.
Dil burada gönül demek.
Şair kendi gönlüne soruyor:
Neden bu kadar gamlısın?
Cevabı bir sonraki mısrada veriyor:
Virane olsan da
tılsımlı bir hazinesin.
Gam, insanın küçüklüğünden gelmiyor.
Ne taşıdığını unutmasından geliyor.
Yıkık evlerde define aranır.
Kendini yıkık bulan
önce bu soruyu sormalı.