Noktadan Başlamak

İlk adım ile başlar yol, bir harf sözü yürütmeye başlar. Söz, kelime kalabalığından evvel gönül noktasından yola çıkar. Nokta çizginin bir parçası değildir, çizgi ondan akar. Kapıya kadar sözler gelir, içeri nokta girer.

Hamd bizim hâlimizdir

Hamd, övmek ve övülmektir. Hamd, bizim hâlimizdir. Hamdediyoruz, çünkü isim alıp meydana çıktık, çünkü var göründük. Bir isim taşımadan önce teşekkür edecek kimse yoktu. Elhamdülillah. Bu yüzden ilk söz bir şükürdür.

“Sana” diyebilmek. Bu cümle ince bir yerden tutar. Hitap, insan imkânına ilk armağandır. Bizi var gösteren, bize “sana” demeyi de verdi.

Rahmet

Her an var edilen, bir kez verilip bırakılan değil. Rahmet eden ve muhafaza edene Elhamdülillah.

Biz ve Sen

Yaratan, kendinden halkettiği varlıklarla karşılıklı konuşur. Yaratan kullardan ne ister, yaratılan Rabbinden ne ister?

“Biz”, bütün isimlerdir.

“Sen” ise Muhammed makamına noktadır.

Bütün isimler o noktaya yönelir, çünkü hepsi oradan gelmiştir.

Kulluk eden de kendisidir, yardım istenen de. Her şey Hakkın kendisinden kendisine olmaktadır. En mühim nokta, el-İnsan’ı idrak etme ve onunla kendini idrak etmedir.

Mühür

“Biz” derken, Allah’ın varlık olarak bize verdiği hasletler işaret edilir.

Amin, ikrar demektir. Dua, kapanırken bir mühürle kapanır.

Başladığı yere

En başta bir nokta vardı. Solunan nefes gibi bir noktadan açılıp bir noktada kapanan, bizi varlık yapan nokta, bize “Sen” demeyi öğreten nokta, bizi ilk söze ve son mühre taşıyan nokta.

Allah’ın arzu ettiği bir varlık olmak, en büyük rahmettir. Onu ikrar etmek, çok mühimdir.