İnsanlar uykudadır; ölünce uyanırlar.
الناس نيام فإذا ماتوا انتبهوا
En-nâsü niyâmun fe-izâ mâtû intebehû.
Aclûnî, Keşfü'l-hafâ, no. 2794.
Hadis değildir. Kütüb-i Sitte'de yoktur; hadis âlimleri sözü Hz. Ali'ye nispet eder, Şa'rânî Tabakāt'ta Sehl et-Tüsterî'ye verir (Aclûnî, Keşfü'l-hafâ, no. 2794). Tasavvuf geleneğinde aktarılır; Hz. Peygamber'e ulaşan senedi bulunmamaktadır.
Uyuyan rüyasında uyanık olduğunu sanır.
Söz buradan yakalar insanı.
İşe gidiyorum, konuşuyorum, karar veriyorum.
Hepsi rüyanın içinde de olur.
Ölüm burada korkutmak için anılmaz.
Uyanıklığın ölçüsü olur.
Soru şuna döner:
Ölmeden önce
ne kadar uyanılabilir?
Bu sabah kalktın.
Uyandın mı?