Sonra yokluk olurum; yokluk bir erganun gibi bana der ki: “Biz O'na döneceğiz.”
پس عدم گردم عدم چون ارغنون / گویدم که انا الیه راجعون
Pes adem gerdem adem çün ergunûn / gûyedem ke innâ ileyhi râci'ûn.
Mevlânâ, Mesnevî III/3906.
Mevlânâ burada bir merdiven anlatıyor.
Cansızdan bitkiye, bitkiden hayvana,
hayvandan insana, insandan meleğe.
Her basamakta ölünür.
Hiçbir ölümde eksilinmez.
Son basamakta
adı konmuş bir şey kalmaz.
Yokluk.
Ama o yokluk da susmaz.
Bir erganun gibi çalar:
Döneceğimiz yer O'dur.
Son söz sessizliğe bırakılmamıştır.