Ben gelmedim dava için, benim işim sevgi için; Dost'un evi gönüllerdir, gönüller yapmaya geldim.
Ben gelmedüm da'vîyiçün benüm işüm seviyiçün / Dostun evi gönüllerdür gönüller yapmağa geldüm
Yûnus Emre, Dîvân, şiir 179, beyit 2 (Mustafa Tatçı, Yûnus Emre Dîvânı, İstanbul 2008).
Herkes bir dava ile gelir.
Haklı çıkmak için, kazanmak için.
Yûnus elini boş gösteriyor.
İşi sevgi.
Dost'un evi gönüldür.
Ev yıkılırsa ev sahibi de incinir.
O yüzden Yûnus'un mesleği yapıcılıktır.
Gönül yapıcılığı.