Bu dünyada bir şeye yanar içim, göynür özüm: genç yaşta ölenlere, yeşil ekini biçmiş gibi.
Bu dünyede bir nesneye yanar içüm göyner özüm / Yigid iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi
Yûnus Emre, Dîvân, şiir 388, beyit 4 (Mustafa Tatçı, Yûnus Emre Dîvânı, İstanbul 2008).
Gök ekin, henüz olgunlaşmamış başak.
Biçilir, harman görmeden.
Yûnus her ölüme yanmaz.
Yaşını doldurana "gitti" der.
Ama genç gidince
bir mevsim yarım kalır.
Şiir "geldi geçti ömrüm benim" diye başlar.
Ömür esip geçen bir yeldir.
Kimisi ise esmeden diner.