Bir önceki âyette inkâr edenler gözle görülecek bir mucize ister.
Cevap dışarıdan bir işaret göstermez, kalbin içindeki bir hâli gösterir: yatışma.

Tatmainnü fiili sükûn bulmayı, yerine oturup karar kılmayı anlatır.
Kalp aradığını bulamadıkça bir şeyden ötekine koşar; anmak onu durduğu yere geri getirir.

Âyet “elâ” diye, dikkat çekerek başlar; hadis de öyle başlamıştı.
İkisi de dinleyeni aynı yere çağırır.