Canım bedende oldukça Kur'ân'ın kölesiyim; seçilmiş Muhammed'in kapısının toprağıyım. Kim sözümden bundan başkasını naklederse, ondan da o sözden de bîzârım.
من بندهٔ قرآنم اگر جان دارم
من خاک در محمد مختارم
گر نقل کند جز این کس از گفتارم
بیزارم از او وز این سخن بیزارمMen bende-i Kur'ânem eger cân dârem
men hâk-i der-i Muhammed-i Muhtârem
ger nakl koned cüz în kes ez güftârem
bîzârem ez û v'ez în sühan bîzârem
Mevlânâ, Dîvân-ı Kebîr, rubâiyyât (Ganjoor sırasıyla rubâî 1330).
Mevlânâ kendi sözüne bir mühür vuruyor.
Canım bedende oldukça
Kur'ân'ın kulu,
Muhammed'in kapısının toprağıyım.
Sonra uyarıyor:
benden başka bir şey nakleden olursa
ondan da o sözden de uzağım.
Adına söz yakıştıranlara
önceden verilmiş bir cevap.