Ey huzura ermiş nefis! Sen O'ndan razı, O senden razı olarak Rabbine dön. Kullarımın arasına gir. Cennetime gir.
يا أيتها النفس المطمئنة ارجعي إلى ربك راضية مرضية فادخلي في عبادي وادخلي جنتي
Yâ eyyetühe'n-nefsü'l-mutmainne. İrci'î ilâ rabbiki râdıyeten mardıyye. Fe'dhulî fî ibâdî. Ve'dhulî cennetî.
Kur'ân-ı Kerîm, Fecr Sûresi 89:27-30.
Kitabın son sözü bir çağrıdır.
Sekizinci bölümde kalplerin neyle yatıştığını Ra'd Sûresi söylemişti; aynı kök burada nefse sıfat olur: mutmainne.
Âyet “gel” demez, “dön” der; gidilen yer, çıkılan yerdir.
Dokuz kapı boyunca Yûnus da Rilke de, Hallâc da Herakleitos da bu yolu tarif etti.
Bölüm her şeyin fâni olduğu haberiyle açılmıştı; bâkî olanın davetiyle kapanıyor.