Hak'tan gelen şerbeti içtik, elhamdülillah; şu kudret denizini geçtik, elhamdülillah.
Hak'dan gelen şerbeti içdük el-hamdüli'llâh / Şol kudret denizini geçdük el-hamdüli'llâh
Yûnus Emre, Dîvân, şiir 292, beyit 1 (Mustafa Tatçı, Yûnus Emre Dîvânı, İstanbul 2008).
Şerbet içilir, deniz geçilir.
İkisi de şükürle biter.
Yûnus yolun zahmetini anlatmıyor.
Varılan yerden konuşuyor.
Elhamdülillah her satırın sonunda.
Şükür, yolun nakaratı olmuş.