İki kişi bir kişiden iyidir… Biri düşerse öteki arkadaşını kaldırır; ama yalnız olup da düşenin vay hâline, onu kaldıracak ikincisi yoktur.
טוֹבִים הַשְּׁנַיִם מִן־הָאֶחָד … כִּי אִם־יִפֹּלוּ הָאֶחָד יָקִים אֶת־חֲבֵרוֹ
Tovim ha-şenayim min ha-ehad … ki im yippolu, ha-ehad yakim et havero.
Vaiz (Kohelet) 4:9-10.
Vaiz kitabının yazarı hayatın boşluğunu sayıp dökerken birden durur ve yalın bir hesap yapar.
İki kişi birden iyidir, çünkü biri düştüğünde öteki kaldırır.
Yalnız düşenin hâli ise acıdır.
Sabır çoğu zaman tek kişilik bir erdem gibi anlatılır, oysa uzun yol yoldaşla aşılır.
İnsanın dayanma gücü biraz da yanında kimin yürüdüğüne bağlıdır.
El veren biri varsa düşmek son olmaz.