Yeryüzünde bulunan her şey fanidir.
Ancak, yüce ve cömert olan Rabbinin varlığı bakidir.
كل من عليها فان ويبقى وجه ربك ذو الجلال والإكرام
Küllü men aleyhâ fân. Ve yebkâ vechü Rabbike zü'l-celâli ve'l-ikrâm
Kur'ân-ı Kerîm, Rahmân 55:26-27 (meal).
Ayet iki cümleyle bütün terazinin kefelerini doldurur.
İlk kefede yeryüzünün üstünde ne varsa durur: dağlar, saltanatlar, adlar, sevilen yüzler.
Öbür kefede tek bir şey vardır ve terazi ondan yana eğilir.
Fanilik burada bir tehdit gibi söylenmez, bir ölçü gibi söylenir.
Neyin geçici olduğunu bilen, bağlanacağı yeri de bilir; gönlünü akan suya emanet etmez, suyun kaynağına çevirir.