يا قلب، وإن كان أصلُ الصبر مُرًّا، فإذا كان على أمل الوصال جاء هنيئًا سائغًا.

دلا اگر چه که تلخست بیخ صبر ولی / چو بر امید وصالست خوشگوار آید

Dilâ eger çi ki telh est bîh-i sabr velî / Çü ber ümîd-i visâl est hoş-güvâr âyed.

سعدي، الغزليّات، الغزل ٢٨٢، البيت ٩ (ترقيم گنجور)؛ القرن الثالث عشر.