Ey insanlar! Allah'a muhtaç olan sizsiniz; Allah ise zengindir, övgüye lâyıktır.
يا أيها الناس أنتم الفقراء إلى الله والله هو الغني الحميد
Yâ eyyühe'n-nâsü entümü'l-fukarâu ila'llâh, va'llâhü hüve'l-ganiyyü'l-hamîd.
Kur'ân-ı Kerîm, Fâtır Sûresi 35:15.
Tasavvufta fakr, cebin boşluğundan önce bir duruşun adıdır ve dayanağı bu âyettir.
Hitap bütün insanlaradır; zengin de yoksul da aynı kelimeyle anılır.
Âyetteki “fukarâ” çoğuldur, dervişe “fakîr” denmesi aynı kökten gelir.
İhtiyacını bilen kul, kendine ait saydığı şeylerin emanet olduğunu görür.
Fenânın gündelik hâli budur: sahiplik iddiasından vazgeçmek ve her şeyin sahibini tanımak.