وضعتَ كنزَ عشقك في قلبنا الخرِب؛ وألقيتَ ظلَّ دولتك على هذه الزاوية الخربة.

گنج عشق خود نهادی در دل ویران ما / سایهٔ دولت بر این کنج خراب انداختی

Genc-i ışk-ı hod nihâdî der dil-i vîrân-ı mâ / Sâye-i devlet ber în künc-i harâb endâhtî

حافظ، الديوان، الغزل ٤٣٣، البيت ٥ (ترقيم گنجور).