Ey kardeş, sen o düşüncenin ta kendisisin; geri kalanın kemik ve sinirden ibarettir.
ای برادر تو همان اندیشهای
ما بقی تو استخوان و ریشهایEy birâder tû hemân endîşe'î
mâ-bakî tû üstühân u rîşe'î
Mevlânâ, Mesnevî, II. cilt, beyit 277 (Nicholson).
Mevlânâ insanı tartıyor.
Terazinin bir kefesinde kemik ve sinir.
Öbüründe düşünce.
Beden taşıyıcıdır.
Taşınan, akıldan geçendir.
Gül düşünürsen gül bahçesisin, der devamında.
Diken düşünürsen külhana yakacaksın.
O yüzden soru şu değil: neye benziyorsun?
Ne düşünüyorsun?