Kalp, sahibini uzaktan duyunca
yabancı sanıyor kendi atışını.
Gerçek sandığın yer
alışkanlığın perdesi.
Bir ağız görünür ve dikkatli bir kulak.
Sözler tohum olmuş, idrâk ise onu
olduracak toprak
Ayna, sırrı olmasa ayna olur mu?
Toz varsa yüz görünmez
Benlik varsa Hakk görünmez
İnsan göğün ağacından bir meyve
Olgun meyve dalda sessiz,
oldum demez teslim ile düşer
Bilirim diyen kapı kapatır, ilm dolu
kaba girmez
Gönül pusuladır, haritası cebinde değil
içinde olan
Kader tesadüf kıyafeti giyer.
Bir sokaktan dönersin kısmet başka
sokaktadır.
Göz kendini görmez, el eli bilmez
baksan hepsi insan. Bütünü göremeyiz
ama bütündeyiz hücrelerde…
Yağmur iner.
Aynı damla
sedefte inci,
çiçekte koku,
yılanda zehir olur.
Kab ne ise
hakikat o şekle bürünür.
Tek fail var
Öle öle döner bu devran.
Un ölür hamur olur,
hamur ölür ekmek olur.
Şekiller gider,
öz kalır.
Pervane dönmez…
Aşk döner.
Aşk ateştir.
Yakmadıkça hakikat açılmaz.
Aramıyorsun.
Çağrılıyorsun.
Yürümüyor,
çekiliyorsun.
Öğrenmiyor,
hatırlıyorsun.
Çünkü her şey,
tek bir ateşin etrafında dönüyor
AŞK.
mim